18 Februarie 2025
Die dag begin sonder haas,
soos 'n dirigent wat wag—
'n oomblik van stilte
voor die hart sy waarheid deel.
Ek sien die lig oor die baai se rand gly
en onthou Eybers se woorde:
"Liefde is meer as wat ons kan sien,
dieper as enige vorm van besit."
Want in hierdie stadige ontvouing
het ek 'n waarheid gevind:
soms moet liefde 'n ander pad loop
as wat ons gedroom het—
soos 'n simfonie wat wag
vir die regte oomblik om te speel,
vir die stilte tussen die note
om sy volle betekenis te vind.
Die wind fluister vandag van vertroue,
van hoe sommige harte tyd nodig het
om hul eie ritme te ontdek,
hoe wonde eers moet heel
voor die musiek weer kan vloei.
Totius het dit raak gesien:
"Soms moet die blom eers toevou
voor hy weer kan oopgaan…"
En so leer ek, in hierdie tussenruimte,
dat die mooiste melodieë nie forseer kan word nie.
Hulle kom soos dagbreek oor die see—
sag en seker in hul eie tyd,
'n lied wat wag
om ten volle gehoor te word.
