Een weekje villa-leven… totaal onverwacht, het lijkt wel een droom.
Selina en ik zijn uitgenodigd om een week in een prachtige villa te blijven, in ruil voor een beetje verhuiswerk. Omdat het huis waar wij nu in verblijven over twee weken leeg moet zijn, mochten we hier in verblijven en spullen tussendoor inpakken. En eerlijk, een villa met zwembad, sauna, enorme tuin en een eigen slaapkamer met badkamer… ja, daar zeg je geen nee tegen.
We zijn nu vijf dagen verder en hebben al flink wat werk verzet. Toch voelt het soms onwennig. Ik ben niet opgegroeid tussen mensen met zoveel luxe, dus ik betrap mezelf erop dat ik soms bang ben dat ik dingen “niet goed genoeg” doe. Het inrichten van een gigantische kledingkast vol prachtige merken waar ik nog nooit van gehoord had, de hoeveelheid schoenen, de huizen op zich al, zo intens groot, en de manier van denken is gewoon heel erg anders, niet zo simpel, als ja… ik… ik was echt even overweldigd.
Maar zij zijn dankbaar. En ik ook.
Het weer zit helaas niet mee, dus geen dagen in bikini aan het zwembad. In plaats daarvan zit ik nu buiten onder een dekentje te schrijven, terwijl mijn frisse was aan de lijn hangt en Mylo net een kleine spa-dag achter de rug heeft (dit was erg nodig, Mylo rook weer naar straathond)
Wat toch grappig is… ondanks alle luxe… mis ik mijn camper.
Mijn kleine, cozy Granny.
Mijn echte thuis.
Ik ben blij dat we maandag weer lekker op pad gaan, lekker de weg op, naar de zee, mooie plekken opzoeken, leuke mensen ontmoeten, en opzoek naar een leuke plek om mijn verjaardag te vieren volgende weeg. The dirty thirty is coming!
Stay wild,
💛 Anniek & Mylo
