De week waarin alles tegelijk kwam: Deel 6
Een nacht die je niet verzint
De afgelopen dagen waren al bijzonder geweest, en nu kreeg de nacht er nog een eigen hoofdstuk bij. Ik stond op een groot terrein en lag te slapen, toen er rond half twaalf ineens een paar jongeren naast mijn camper kwamen staan. Waarom ze precies daar gingen staan wist ik niet, want er was meer dan genoeg plek. Maar goed, het bleef eigenlijk vrij rustig. Ze waren een beetje aan het praten en wat aan het rondhangen. Het lijkt hier ook een soort ding te zijn dat jongeren met auto’s rondjes rijden en een beetje driften. Binnen een half uur waren ze weer weg en keerde de rust terug.
Rond twee uur ’s nachts kwamen er opnieuw mensen aan. Twee auto’s en een scooter, en meteen ook een hele andere energie. De muziek ging hard aan, er werd geroepen en gelachen en je merkte direct dat de sfeer anders was. Eén van de jongens leek heel duidelijk indruk te willen maken op een meisje dat erbij was. Hij was luid, zong hard mee met de muziek, maakte Snapchat-filmpjes en probeerde op allerlei manieren de aandacht naar zich toe te trekken.
Op een gegeven moment werden er ook elektrische stepjes uit de kofferbak gehaald, al werd er uiteindelijk niet eens mee gereden. Het hoorde er blijkbaar gewoon bij. Slapen lukte op dat moment niet meer, dus ik lag in mijn bed met de verduistering een klein stukje open. Net genoeg om te kunnen zien wat er gebeurde. Omdat ze zo dichtbij stonden, wilde ik toch een beetje kunnen inschatten wat er gaande was.
Toen liep diezelfde jongen naar de kofferbak en haalde er ineens een zwaard uit. Gewoon, een zwaard. Hij begon ermee te zwaaien alsof hij een soort ninja was. Iemand anders uit de groep pakte het nog even vast om te voelen hoe scherp het was, en er werden nog een paar bewegingen geoefend. Uiteindelijk verdween het gelukkig ook weer terug in de kofferbak.
Wat misschien nog wel het meest opvallend was, was dat die hele poging om indruk te maken uiteindelijk niet eens leek te werken. Het meisje waar het allemaal om draaide, draaide zich op een gegeven moment gewoon om en stond even later iemand anders te omhelzen. Een kleine, onverwachte wending midden in de nacht.
Rond een uur of vier vertrokken ze weer en werd het stil. Alsof er niets was gebeurd. Ik draaide me om en kon eindelijk weer gaan slapen.
Het is ergens ook wel grappig hoe snel je went aan dit soort situaties. Want ondanks hoe vreemd het allemaal was, heb ik me niet echt onveilig gevoeld. Het was vooral bijzonder om van een afstand te zien hoe mensen zich gedragen, en wat ze blijkbaar nodig hebben om gezien te worden.
Mucho love,
Anniek & Mylo
