CBA, ABW, Prokuratura Krajowa, Prokuratoria Generalna RP, MSWiA, Komenda Główna Policji. Pisma krążyły pomiędzy instytucjami.
Tymczasem ja i moi bliscy czekaliśmy na pomoc.
OSTATECZNIE NASZE ZAWIADOMIENIA TRAFIŁY DO JEDNOSTKI, PRZED KTÓREJ DZIAŁANIAMI SZUKALIŚMY OCHRONY!
Dzisiaj przedstawiam dokumenty, które pokazują, co stało się z zawiadomieniem, w którym zgłaszałem obawy o bezpieczeństwo własne i najbliższych, opisywałem naciski oraz wskazywałem zastrzeżenia dotyczące działań konkretnych funkcjonariuszy i prokuratora.
Nie zwracałem się do PAŃSTWA, żeby prowadzić wojnę z jego instytucjami.
Zwróciłem się do PAŃSTWA, ponieważ obawiałem się tego, co może się wydarzyć, jeżeli nie otrzymamy pomocy.
I właśnie dlatego to, co nastąpiło później, uważam za tak niepokojące.
Od prośby o ochronę do obiegu dokumentów między instytucjami.
Zawiadomienie datowane na 2 lipca 2025 r. zawiera prośbę o pilną interwencję w związku z obawą o zdrowie moje i bliskich oraz zgłaszanymi przeze mnie naciskami i groźbami. W części V wskazałem podejrzenia dotyczące czynności prokurator z Prokuratury Olsztyn- Południe. W innych częściach opisałem zastrzeżenia dotyczące Eweliny P. i Wojciecha M.
4 lipca 2025 r. CBA przekazało Prokuraturze Okręgowej w Olsztynie zgłoszenie, które otrzymało pocztą elektroniczną 3 lipca. W piśmie C-IV-1268/2025 przytoczyło tytuł zgłoszenia dotyczący próśb o pilną interwencję i odnotowało zastrzeżenia do postępowania prowadzonego przez prokuratora PR Olsztyn-Południe. Prokuratura Okręgowa przekazała tę korespondencję PR Olsztyn-Północ.
9 i 16 lipca 2025 r. Prokuratoria Generalna RP pismem KR.073.187.2025 przekazała moją korespondencję z 3 lipca Prokuraturze Krajowej i ABW. Inspektor Nadzoru Wewnętrznego MSWiA pismem BNW-ZO.052.2.118.2025.CB poinformował o przekazaniu zgłoszenia Prokuraturze Krajowej, Komendzie Głównej Policji i Wojewódzkiemu Inspektoratowi Weterynarii w Olsztynie.
17–31 lipca 2025 r. Materiały z ABW, nadesłane przy piśmie Z-4919/2025, Prokuratura Okręgowa przekazała 30 lipca PR Olsztyn-Północ do służbowego wykorzystania. W piśmie z 28 lipca, 1001-1.Ko.4162.2025, Prokuratura Krajowa skierowała korespondencję do Prokuratury Okręgowej, wskazując także zastrzeżenia do postępowania PR Olsztyn-Południe. Prokuratura Okręgowa skierowała następnie wskazaną w jej piśmie korespondencję z Prokuratury Krajowej do PR Olsztyn-Północ.
29 lipca 2025 r. Komendant Miejski Policji w Olsztynie przekazał PR Olsztyn-Północ korespondencję z 2 i 16 lipca wraz z nośnikiem. Wskazał, że dotyczy ona czynności służbowych Eweliny P. i Wojciecha M. oraz ma zostać rozpatrzona pod kątem art. 231 § 1 k.k.
31 lipca 2025 r. Prokuratura Okręgowa odrębnie skierowała bezpośrednio do PR Olsztyn-Południe zawiadomienie, które otrzymała elektronicznie 27 lipca.
30 października i listopad 2025 r. Prokuratura Okręgowa skierowała do PR Olsztyn-Północ zawiadomienie datowane na 2 lipca, nadesłane za pośrednictwem KWP w Olsztynie. Następnie PR Olsztyn-Północ przekazała zawiadomienie z tej daty wraz z załącznikami do PR Olsztyn-Południe, wskazując znak 4021-0.Ko.759.2025 oraz 4020-4.Ko.1323.2025.
Finał: odmowa wszczęcia śledztwa
2 grudnia 2025 r. Prokuratura Rejonowa Olsztyn-Południe odmówiła wszczęcia śledztwa w sprawie 4020-4.Ds.4135.2025.
Decyzja obejmowała siedem zakresów, w tym okoliczności dotyczące funkcjonariuszy Policji, opinii weterynaryjnej, prokuratora tej samej jednostki, przekazania i losu psów, działań dyrektora schroniska oraz zgłaszanej przeze mnie obserwacji.
Podstawą odmowy w każdym z tych zakresów był art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. uznanie, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.
24 kwietnia 2026 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie w sprawie II Kp 52/26 utrzymał odmowę w mocy. Sąd ocenił materiał i czynności sprawdzające jako wystarczające oraz nie podzielił moich zarzutów.
Nie ukrywam tego rozstrzygnięcia. Jest ono częścią tej historii.
Zwracam jednak uwagę na okoliczność, której znaczenia nie sposób pominąć:
Zastrzeżenia dotyczące czynności prokuratora PR Olsztyn-Południe znalazły się wśród spraw rozpoznanych przez prokuratora tej samej jednostki.
Nie oznacza to automatycznie, że doszło do naruszenia prawa. Rodzi jednak uzasadnione pytanie o sposób zapewnienia bezstronności i o to, dlaczego właśnie takie rozwiązanie organizacyjne uznano za właściwe.
Jest jeszcze jedna okoliczność.
W toku sprawy II Kp 52/26 doszło do wyłączenia siedmiu sędziów, dwóch na podstawie postanowień z lutego 2026 r. i kolejnych pięciu na podstawie postanowienia z 30 marca 2026 r. Wnioski dotyczące sześciu innych sędziów nie zostały uwzględnione.
Wyłączenia same w sobie nie dowodzą stronniczości postępowania. Jednak ich przyczyny, w kontekście całej sprawy, również zasługują na przedstawienie opinii publicznej.
A CO W TYM CZASIE DZIAŁO SIĘ Z NAMI?
W lipcu 2025 roku zwróciliśmy się do organów państwa o pomoc. Zgłaszaliśmy obawy o bezpieczeństwo własne i najbliższych, wskazując konkretne osoby oraz działania funkcjonariuszy Policji i prokuratury, które budziły nasze zastrzeżenia.
Żeby jednak zrozumieć, dlaczego obawialiśmy się dalszych wydarzeń, trzeba cofnąć się do 2023 roku.
1. POSTĘPOWANIE O RZEKOME ZNĘCANIE SIĘ NAD ZWIERZĘTAMI — 4020-4.Ds.2531.2023 / II K 2023/23
24 czerwca 2023 r. Ewelina P., wówczas funkcjonariuszka Komendy Miejskiej Policji w Olsztynie i osoba związana z OTOZ Animals, złożyła zawiadomienie dotyczące podejrzenia znęcania się nad zwierzętami.
Na podstawie prowadzonego postępowania zostałem oskarżony o znęcanie się nad psami.
Sprawa prowadzona z udziałem Prokuratury Rejonowej Olsztyn-Południe i KMP w Olsztynie (KMP Osińskiego 12, p.101) do dziś pozostaje niezakończona.
W jej toku pojawiły się również istotne zastrzeżenia dotyczące umocowania Eweliny P. do reprezentowania OTOZ Animals, które zostały poruszone na rozprawie 16 września 2026 r.
PONAD TRZY LATA POSTĘPOWANIA, A JA NADAL WALCZĘ O WYJAŚNIENIE OKOLICZNOŚCI ODEBRANIA I LOSU NASZYCH PSÓW.
2. KOLEJNE POSTĘPOWANIE KARNE — 4020-4.Ds.2857.2025 / II K 502/26
Prokuratura Rejonowa Olsztyn-Południe prowadziła przeciwko mnie kolejną sprawę, tym razem dotyczącą moich publikacji o Ewelinie P.
Zarzuty obejmowały zniesławienie, groźby karalne oraz naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych.
Czynności prowadziła KMP w Olsztynie. (KMP Osińskiego 12, p.101)
3 września 2026 r. zapadł nieprawomocny wyrok skazujący na 14 miesięcy ograniczenia wolności.
23 listopada 2026r. odbędzie się sprawa odwoławcza w SĄDZIE OKRĘGOWYM W OLSZTYNIE.
3. NASTĘPNE DOCHODZENIE — 4020-4.Ds.1186.2026
25 marca 2026 r. ta sama prokuratura wszczęła następne dochodzenie dotyczące moich publikacji, tym razem odnoszących się m.in. do prezydenta Olsztyna, schroniska oraz osób nim zarządzających.
Prowadzenie czynności ponownie powierzono KMP w Olsztynie. (KMP Osińskiego 12, p.101)
1 września 2026 r. ogłoszono mi kolejne zarzuty.
Na szczególną uwagę zasługuje jeszcze jedna okoliczność. W tej sprawie wykorzystano materiały dowodowe pochodzące z innego, odrębnego postępowania karnego, konkretnie ze sprawy dotyczącej Eweliny P.
Trudno nie zwrócić uwagi na tę zbieżność. Osoba, której działania były przedmiotem moich zawiadomień i zastrzeżeń, ponownie pojawia się w tle kolejnego postępowania, tym razem poprzez materiały zgromadzone wcześniej w sprawie z nią związanej.
Powstaje zatem zasadnicze pytanie: kto, kiedy, na jakiej podstawie i w jakim celu zdecydował o wykorzystaniu tych materiałów w kolejnym postępowaniu?
Samo wykorzystanie dowodów z innej sprawy nie musi być niezgodne z prawem. Jednak w świetle całej opisanej chronologii okoliczność ta wymaga szczególnie wnikliwego wyjaśnienia.
Bo kiedy w kolejnych postępowaniach powracają te same osoby, te same instytucje, a nawet materiały dowodowe z wcześniejszych spraw, trudno uznać te powiązania za nieistotne i nie domagać się ich niezależnej weryfikacji.
4. POSTĘPOWANIE O WGLĄD W SYTUACJĘ MAŁOLETNIEGO — III Nmo 42/26
Do spraw obejmujących mnie i moją rodzinę dochodzi postępowanie przed sądem rodzinnym.
Z materiałów wynika, że impulsem do podjęcia czynności była informacja przekazana przez Ewelinę P., a w sprawie występuje zawiadomienie KMP w Olsztynie.
Sąd zarządził czynności dotyczące sytuacji rodzinnej i wykorzystał akta wcześniejszego postępowania karnego.
5. ZAWIADOMIENIE O NIEALIMENTACJI — ART. 209 K.K.
14 lipca 2026 r. Hanna Zasłona złożyła zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa niealimentacji na szkodę małoletniego.
Przedstawiono dokumentację dotyczącą obowiązku alimentacyjnego, egzekucji komorniczej oraz zaległości.
Według otrzymanego przez nas rozstrzygnięcia postępowanie umorzyła Prokuratura Rejonowa Olsztyn-Południe, wskazując brak znamion czynu zabronionego.
6. NASZE ZAWIADOMIENIE — 4020-4.Ds.4135.2025
2 grudnia 2025 r. Prokuratura Rejonowa Olsztyn-Południe odmówiła wszczęcia śledztwa obejmującego siedem zakresów zgłoszonych nieprawidłowości.
Wśród nich znalazły się również zastrzeżenia dotyczące prokuratora tej samej jednostki.
PODSTAWA ODMOWY: BRAK ZNAMION CZYNU ZABRONIONEGO.
24 kwietnia 2026 r. sąd utrzymał tę decyzję w mocy.
7. PRYWATNY AKT OSKARŻENIA ANNY BARAŃSKIEJ — II K 598/26
Przed Sądem Rejonowym w Olsztynie toczy się przeciwko mnie kolejne postępowanie karne, tym razem z prywatnego aktu oskarżenia dyrektorki Schroniska dla Zwierząt w Olsztynie, Anny Barańskiej.
Sprawa dotyczy moich publikacji na temat schroniska, sytuacji przebywających tam zwierząt oraz działań osób odpowiedzialnych za ich los.
Oskarżenie oparto na art. 212 § 2 k.k.
Co szczególnie istotne, część publikacji objętych tym prywatnym oskarżeniem może pokrywać się z materiałami stanowiącymi podstawę zarzutów w sprawie 4020-4.Ds.1186.2026, prowadzonej przez PR Olsztyn-Południe.
8. KOLEJNY PROCES — POWÓDZTWO CYWILNE EWELINY P. PRZED SĄDEM OKRĘGOWYM
Na tym jednak nie koniec.
Ewelina P. skierowała przeciwko mnie również pozew cywilny do Sądu Okręgowego.
A więc osoba, której zawiadomienie zapoczątkowało postępowanie dotyczące rzekomego znęcania się nad zwierzętami w 2023 roku i której zawiadomienie wiąże się z kolejnym postępowaniem karnym dotyczącym moich publikacji, występuje przeciwko mnie także na drodze cywilnej.
TRWAJĄCA OD LAT SPRAWA KARNA, NASTĘPNE ZARZUTY, A TERAZ RÓWNIEŻ POWÓDZTWO CYWILNE.
W moim odczuciu stanowi to kolejną formę presji procesowej. Ocena rzeczywistych motywów tych działań wymaga jednak niezależnego zbadania okoliczności.
OSIEM WĄTKÓW PROCESOWYCH. JEDNA RODZINA. POWRACAJĄCE INSTYTUCJE I OSOBY.
W sprawach prowadzonych przeciwko mnie występuje Prokuratura Rejonowa Olsztyn-Południe.
W kolejnych postępowaniach czynności wykonuje Komenda Miejska Policji w Olsztynie. (KMP Osińskiego 12, p.101)
Ta sama prokuratura odmówiła wszczęcia śledztwa w sprawie obejmującej również zastrzeżenia wobec prokuratora własnej jednostki.
Ta sama prokuratura umorzyła, według otrzymanej przez nas decyzji, postępowanie w sprawie niealimentacji.
Równolegle prowadzone są inne postępowania sądowe, w których powracają osoby związane z pierwotną sprawą naszych psów.
I TO WSZYSTKO DZIEJE SIĘ W SYTUACJI, W KTÓREJ JUŻ W LIPCU 2025 ROKU ZGŁASZALIŚMY OBAWY O WŁASNE BEZPIECZEŃSTWO I ZASTRZEŻENIA DO DZIAŁAŃ LOKALNYCH ORGANÓW.
Nie twierdzę, że sam fakt istnienia tych postępowań dowodzi odwetu. Jednak chronologia, powtarzalność instytucji oraz role poszczególnych osób wymagają niezależnej i całościowej oceny.
GDZIE MIELIŚMY SZUKAĆ POMOCY?
Skierowaliśmy zawiadomienia do instytucji centralnych.
Opisaliśmy nasze obawy.
Wskazaliśmy konkretne osoby.
Przedstawialiśmy dokumenty.
Prosiliśmy o ochronę i bezstronne wyjaśnienie sytuacji.
A dzisiaj, zamiast poczucia bezpieczeństwa, mamy kolejne postępowania, rozprawy i konieczność nieustannej obrony swoich praw.
NIE ZGŁOSILIŚMY SIĘ DO PAŃSTWA, ŻEBY Z NIM WALCZYĆ.
ZGŁOSILIŚMY SIĘ, BO POTRZEBOWALIŚMY JEGO OCHRONY.
Dlatego domagamy się niezależnej analizy tego, jak rozpatrywano nasze zawiadomienia, jakie były rzeczywiste powiązania między sprawami i czy zapewniono nam bezstronną ocenę zgłaszanych zagrożeń.
I TERAZ ZESTAWMY TO WSZYSTKO.
Z jednej strony obywatel, który zwraca się do instytucji państwowych, informując o obawach o bezpieczeństwo własne i swoich najbliższych.
Z drugiej — kolejne postępowania karne przeciwko niemu, czynności dotyczące sytuacji rodzinnej oraz zawiadomienie w interesie dziecka zakończone, według otrzymanej informacji, umorzeniem.
W tych sprawach ponownie pojawiają się lokalne struktury Policji i prokuratury, których działania wcześniej zgłaszaliśmy do kontroli.
NIE TWIERDZĘ, ŻE SAMO PROWADZENIE TYCH SPRAW JEST DOWODEM ODWETU.
Ale czy naprawdę nikogo nie zastanawia ten ciąg zdarzeń?
Dlaczego nie przeprowadzono jednej niezależnej analizy wszystkich powiązań, dat, decyzji i osób uczestniczących w kolejnych czynnościach?
Dlaczego nasze wcześniejsze obawy nie stały się powodem szczególnie wnikliwej kontroli bezstronności?
I GDZIE JESZCZE MIELIŚMY SIĘ ZWRÓCIĆ O POMOC, SKORO NASZE ZAWIADOMIENIA TRAFIAŁY NAWET DO CENTRALNYCH INSTYTUCJI PAŃSTWOWYCH?
Bo prosiliśmy o ochronę.
Nie o kolejne konflikty.
Nie o kolejne procesy.
Nie o sytuację, w której będziemy musieli bronić nie tylko siebie, ale również spokoju naszej rodziny.
CHCIELIŚMY, ŻEBY PAŃSTWO NAS OCHRONIŁO.
Dzisiaj oczekujemy, że ktoś niezależny wreszcie zbada, jak to państwo działało wobec nas.
Gdzie mieliśmy się zgłosić?
To pytanie kieruję dzisiaj nie tylko do prokuratury.
Kieruję je do wszystkich instytucji państwa, które otrzymywały naszą korespondencję.
GDZIE MIELIŚMY SZUKAĆ POMOCY?
Zgłosiliśmy obawy o nasze bezpieczeństwo.
Wskazaliśmy konkretne osoby.
Opisaliśmy zdarzenia i przedstawiliśmy materiały.
Zwróciliśmy się również do instytucji centralnych, ponieważ nasze zastrzeżenia dotyczyły także lokalnych organów ścigania.
Nasze pisma trafiły do CBA, ABW, Prokuratury Krajowej, Prokuratorii Generalnej RP, MSWiA i innych instytucji.
Ostatecznie zawiadomienia wracały do lokalnych jednostek, w tym do prokuratury, której działania także kwestionowaliśmy.
Co jeszcze mieliśmy zrobić?
Mieliśmy milczeć?
Mieliśmy zrezygnować ze składania zawiadomień, ponieważ dotyczyły funkcjonariuszy państwowych?
Mieliśmy uznać, że skoro nasze obawy dotyczą osób mających określoną pozycję zawodową i instytucjonalną, to nie mamy realnej możliwości ich bezstronnego wyjaśnienia?
A może mieliśmy po prostu pogodzić się z sytuacją, w której obawiamy się o własne bezpieczeństwo, a jednocześnie tracimy zaufanie do instytucji powołanych do jego zapewnienia?
Najbardziej poruszające jest dla mnie to, że dzisiejsze wydarzenia przypominają scenariusz, przed którego możliwością ostrzegaliśmy w naszych wcześniejszych zawiadomieniach.
Nie jest to samo w sobie dowodem, że ktokolwiek zaplanował działania przeciwko nam. Jest to jednak wystarczająco poważny powód, aby domagać się niezależnego zbadania chronologii, decyzji i relacji pomiędzy wszystkimi postępowaniami.
Nie oczekuję, że ktoś uwierzy mi na słowo.
Dlatego publikuję dokumenty.
Nie oczekuję też, że ktoś uzna moje zarzuty za prawdziwe wyłącznie dlatego, że zostały przeze mnie zgłoszone.
Oczekuję jednak, że państwo, do którego zwróciłem się po ochronę, będzie potrafiło wykazać, że moje zgłoszenia zostały ocenione rzetelnie, bezstronnie i z uwzględnieniem rzeczywistego charakteru zgłaszanych zagrożeń.
Pozostaje jedno zasadnicze pytanie
Gdy obywatel zwraca się do państwa po pomoc, wskazuje podejrzenia dotyczące działań funkcjonariuszy, zgłasza obawy o zdrowie i życie swoje oraz bliskich, a następnie jego zawiadomienia trafiają do struktur, których działania kwestionował, kto ma zagwarantować mu bezstronność i bezpieczeństwo?
I kto powinien zbadać sytuację, w której ten sam obywatel zostaje później objęty postępowaniami prowadzonymi z udziałem tych instytucji?
Nie chcieliśmy konfliktu z państwem.
Chcieliśmy, żeby państwo nas ochroniło.
Nie domagam się specjalnego traktowania.
Domagam się odpowiedzi, czy wykorzystaliśmy wszystkie dostępne drogi uzyskania ochrony i czy właściwe organy rzeczywiście wykonały swoje obowiązki.
Bo jeżeli obywatel nie może uzyskać niezależnej oceny swoich obaw wtedy, gdy dotyczą one ludzi działających w strukturach państwa, to problem wykracza daleko poza jego indywidualną sprawę.
Dotyczy każdego z nas.
I właśnie dlatego tę historię trzeba pokazać publicznie, razem z dokumentami, datami i nazwami instytucji.
PitCore ✊️
Prawda Wyjdze Na Jaw ✊️
FB: https://www.facebook.com/PITCOREPOLAND
YT: https://www.youtube.com/@PitCorePoland
