Навошта такі паважаны панк, як Аляксандр Кулінковіч, супрацоўнічаў з самай кандовай газетай Беларусі — «Советская Белоруссия»?
А гэта вельмі паказальная гісторыя. Яна дапамагае дакапацца да сутнасці дзядзі Сашы і адначасова характарызуе той час.
Вы, дарэчы, чыталі яго калонкі ў «СовБелии»? Тэксты пра тое, што моладзь не ўмее вітацца, што смерць — гэта сур’ёзна. Кулінковіч пісаў з фірмовым цынізмам і ледзь прыкметнай трывогай за ўсё жывое. І тут крыху камічна, што чалавек, які спяваў пра тое, што напалi кабаны і тое, як ен згубіўся ў універмагу, раптам пісаў маралізатарскія калонкі ў афіцыознай газеце.
Ну, як так сталася, што галоўны панк краіны пачаў супрацоўнічаць з самай казённай газетай? Як заўсёды — раскажу сваю версію і тую, што агучваў сам дзядя Саша.
Вы, напэўна, ведаеце, што Александр Кулінковіч атучыўся ў «пуцяге» на сантэхніка, а яшчэ — паўгады на журфаку БДУ. Для Беларусі — абсалютна тыповае спалучэнне. Я сам тусiў на журфаку і ведаў шмат людзей, што вучыліся разам са мной, але працавалі, напрыклад, на будоўлі.
Як вы ўжо зразумелі, што журфак Кулінковіч так і не скончыў: у нейкі момант ён проста сышоў з пары, каб папіць піўка — і больш не вяртаўся.
Але жаданне пісаць не знікла. І не толькі песні, але і тэксты. Ён пачаў пісаць з 13 гадоў і працягваў публікавацца ў дарослым узросце — у тым ліку на сайтах, якія лічыліся «апазіцыйнымі», калі можна так сказаць.
А потым Кулінковіч атрымаў прапанову пісаць у «СБ» — і не ад каго-небудзь, а непасрэдна ад галоўнага рэдактара, Паўла Якубовіча. Кул пагадзіўся i злавіў лютую хвалю хейту. Казалi, што ён прадажны, здраднiк i гаўнаед.
Такі ўчынак лідэр «Нейра Дзюбель» тлумачыў так, што яму пляваць, дзе публікуюцца яго тэксты. Ён выказваў падзяку Якубовічу за магчымасць публікаваць тое, што ён, як аўтар лічыць цікавым і важным.
На такую ашалелую крытыку ў свой бок дзядзя Саша, мусіць, не разлічваў, але прыняў яе. Хоць першапачаткова яму адразу прапаноўвалі пісаць пад псеўданімам, на што ён адмовіўся са словамі «Ніякіх псеўданімаў! Сваю лыжку кала я з'ем сам».
Мне ж здаецца, што Кулінковіч крыху лукавіў, а можа, і проста спi**eў))) Насамрэч, як на мой погляд, ім кіравала капейка — и тут ніякіх пытанняў. Але галоўная прычына - чыста панкаўскі прыкол. Ведаеце такую фразу - «Хочаш разбурыць сістэму — стань яе вінцікам»? Вось і яму, мне падаецца, было па кайфу пісаць пра ўсё, што хочацца, у газеце, якая з'яўляецца сімвалам дзяржаўнай прапаганды. Проста ён гэта не агучваў.
Ёсць у мяне яшчэ дзве тэмы, якія вельмі моцна раскрываюць дзядзю Сашу. Па-першае — канцэрт, які фактычна зламаў кар’еру Neuro Dubel. І па-другое — чаму гурт так і не паехаў у Маскву. Бо менавіта там такая лірыка і музыка дакладна знайшлі б свайго слухача.
Калі цікава — лайкайце, пішыце каментары, і зробім працяг.