"Ja, robot" to inżynierskie dochodzenie w sprawie pochodzenia, natury i konstrukcji Homo sapiens.

Autor, inżynier z ponad dwudziestoletnim doświadczeniem w projektach badawczo-rozwojowych, stawia pytanie, które nauka woli pomijać: dlaczego człowiek jest tak absurdalnie niedostosowany do życia w naturze?

Książka analizuje ludzkie ciało jak produkt inżynieryjny – punkt po punkcie, cecha po cesze. Kręgosłup, który nie nadaje się do pionowego chodzenia. Miednica, która zabija matki przy porodzie. Mięśnie, które są za słabe, by przetrwać w dziczy. Włosy, które rosną w nieskończoność i paznokcie, które wymagają stałego serwisu. Nagość, potliwość, bezradne dzieciństwo, ukryta owulacja – każda z tych "anomalii" zostaje poddana chłodnej, logicznej analizie. I każda z nich – z punktu widzenia czystej inżynierii – wygląda jak celowa modyfikacja, a nie ewolucyjny przypadek.

To dopiero początek.

Autor przenosi swoją analizę na artefakty – od piramid w Gizie, przez megality Baalbek, po podziemne miasta Derinkuyu. I zadaje kolejne pytanie: jak to możliwe, że starożytne cywilizacje operowały technologią, której my, dysponując współczesnymi narzędziami, nie potrafimy zreplikować?

Analizuje skok technologiczny neolitu – rolnictwo, kalendarz, metalurgię, pismo, matematykę systemową – i wskazuje, że te zjawiska pojawiły się na całym świecie, jakby ktoś wgrał zbiorczą aktualizację.

Zagląda do mitów i tekstów religijnych – sumeryjskich, egipskich, greckich, hebrajskich, indyjskich – i czyta je nie jak poezję, lecz jak raporty techniczne. Opisy "bogów" nagle zaczynają przypominać relacje z zaawansowaną technologią. Opisy "potopu" – raport z procedury czyszczenia systemu. Opisy "podniebnych rydwanów" – specyfikację statków powietrznych.

I w końcu sięga do wnętrza człowieka – do mózgu, umysłu i świadomości. Analizuje je jako hardware, firmware i software. Opisuje, jak działają nasze wewnętrzne "bezpieczniki" – lag świadomości, smycz chemiczna, blokada edycji BIOS-u. I pyta: kto to zaprojektował i dlaczego zostawił nas z amnezją?

Książka nie podaje gotowych odpowiedzi – nikt nie wie, jak było naprawdę. Ale przedstawia hipotezę, która – z perspektywy inżyniera – jest bardziej logiczna i bardziej prawdopodobna niż oficjalna narracja.

To książka dla tych, którzy są gotowi spojrzeć na siebie jak na największy artefakt w historii i zadać pytanie: kim naprawdę jesteśmy?

Ja, robot. Gatunek z amnezją.