
Free
Πριν αγγίξουμε τα μέλη και τα όργανα, πρέπει να σταθούμε με δέος μπροστά στο σύνολο. Το ανθρώπινο σώμα δεν είναι ένας σωρός από σάρκες και οστά. Είναι ένας ζωντανός ναός. Μέσα σε αυτό το περίβλημα από χώμα και δέρμα, ο Θεός ενεφύσησε πνεύμα ζωής, κάνοντάς μας «ψυχήν ζώσαν».
Η Αγία Γραφή και οι Πατέρες δεν βλέπουν το σώμα ως κάτι κακό. Το βλέπουν ως ένα θαύμα. Ο Μέγας Βασίλειος, στον λόγο του «Εις την Εξαήμερον», αναφωνεί με θαυμασμό για την κατασκευή του ανθρώπου, βλέποντας σε αυτήν μια τέλεια αρχιτεκτονική. Ο άνθρωπος πλάστηκε τελευταίος, όχι από υποτίμηση, αλλά γιατί ήταν ο βασιλιάς που θα εισερχόταν στο έτοιμο παλάτι της Δημιουργίας.
Θεολογικό Απόσπασμα: «Πρόσεχε σεαυτώ, τουτέστι πανταχόθεν σεαυτόν περισκέπει. Τω ακοιμήτω της ψυχής σου οφθαλμώ σεαυτόν περισκόπει. Εν πάση φυλακή τήρει σην καρδίαν... Πρόσεχε σεαυτώ, ίνα προσέχης Θεώ.» (Μέγας Βασίλειος, «Εις το Πρόσεχε Σεαυτώ»).
Αυτή η οδός, το να «προσέχουμε» τον εαυτό μας, είναι ο σκοπός αυτού του βιβλιαρίου. Θα κοιτάξουμε το σώμα όχι σαν ανατόμοι με νυστέρι, αλλά σαν προσκυνητές που εξερευνούν ένα αρχαίο, ιερό κτίσμα, γεμάτο συμβολισμούς.
Free
Free