
Free
Εξετάζονται τρεις ανεξάρτητες μαρτυρίες που περιγράφουν την αιφνίδια εκδήλωση ισχυρής, πλην απολύτως εντοπισμένης σεισμικής δόνησης, συνοδευόμενης από κρότο. Η πρώτη αφορά την έλευση του Τιμίου Σταυρού στην οικία της θείας Ειρήνης (π. Δημήτριος Λουπασάκης). Η δεύτερη αφορά την εμπειρία του π. Ισιδώρου Ανδρώνου, όπου η αδιάλειπτη νοερά προσευχή προκάλεσε ανάλογο σεισμό. Η τρίτη προέρχεται από την Ευαγγελική διήγηση της Αναστάσεως, όπου η κάθοδος αγγέλου και η αποκύλιση του λίθου συνοδεύονται από «σεισμόν μέγαν» (Μτ 28,2). Προτείνεται ένα ενιαίο θεωρητικό πλαίσιο βασισμένο στη θεωρία βρανών, όπου και τα τρία συμβάντα ερμηνεύονται ως τοπικές παραμορφώσεις της 3‑βράνης από διαταραχές του τανυστή Weyl του χύδην χωροχρόνου (bulk). Στην πρώτη και τρίτη περίπτωση, η διαταραχή είναι εξωγενής (είσοδος υπερβατικού αντικειμένου/όντος)· στη δεύτερη, είναι ενδογενής μέσω της εκδηλώσεως της Ακτίστου Θείας Ενέργειας δια της προσευχής. Σε κάθε περίπτωση, η απόσβεση των μαζικών βαρυτικών τρόπων Kaluza‑Klein εξηγεί τον αυστηρό εντοπισμό του φαινομένου.
Free
Free