Το Αναστημένο Σώμα του Κυρίου: Μια Θεολογική, Οντολογική και Κοσμολογική Προσέγγιση
Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη φύση του αναστημένου σώματος του Ιησού Χριστού ως ένα θεμελιώδες γεγονός με θεολογικές, οντολογικές και εσχατολογικές προεκτάσεις. Η ανάλυση οργανώνεται γύρω από τρεις βασικούς άξονες: (α) τη διάκριση μεταξύ κτιστού και ακτίστου, (β) τη συγκριτική εξέταση της υλικότητάς του σε σχέση με τα κοινά ανθρώπινα και τα αγγελικά σώματα, και (γ) τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρά με την υλική πραγματικότητα υπερβαίνοντας τους γνωστούς φυσικούς νόμους. Η έρευνα βασίζεται στις βιβλικές μαρτυρίες (Παλαιά και Καινή Διαθήκη), στην πατερική γραμματεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Ιωάννης Δαμασκηνός, Γρηγόριος Νύσσης, Μέγας Βασίλειος, Μάξιμος Ομολογητής, Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, Γρηγόριος Παλαμάς, Ιωάννης Χρυσόστομος, Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, Μέγας Αθανάσιος, Συμεών ο Νέος Θεολόγος, Όσιος Μακάριος ο Αιγύπτιος, Άγιος Μεθόδιος Ολύμπου κ.ά.) και επιχειρεί μια γόνιμη συνομιλία με σύγχρονες κοσμολογικές και κβαντικές θεωρήσεις. Τέλος, αναδεικνύεται η εσχατολογική προοπτική, σύμφωνα με την οποία το αναστημένο σώμα του Χριστού αποτελεί το αρχέτυπο της μελλοντικής ανάστασης της ανθρωπότητας.