Як у ваннай французкай кватэры нарадзіўс ...

Як у ваннай французкай кватэры нарадзіўся сусветна вядомы гурт

Apr 28, 2025
252

Гэты сямейны дуэт натхняе музыкантаў па ўсім свеце. У любві да іх прызнаваліся Дэвендра Банхарт, FKA Twigs і шмат хто яшчэ. А пачыналася ўсё ў ванным пакоі маленечкай французскай кватэры, дзе дзве сястры запісалі ўтульны, дзіўны і неверагодна прыгожы альбом. Сёння я раскажу вам гісторыю CocoRosie — чароўнага праекта, які нарадзіўся спантанна, а стаў сапраўдным падарожжам у свет вольнай ад стэрэатыпаў музыкі. 

image

Сёстры Кэсідзі нарадзіліся з розніцай у два гады: С'ера — у Аёве ў 1980 годзе, Б'янка — на Гаваях у 1982 годзе. Іх дзяцінства прайшло ў незвычайнай, амаль качавой атмасферы: пасля разводу бацькоў іх выхоўвала маці-мастачкай, якая увесь час пераязджала з месца на месца і захаплялася эзатэрыкай ды культурай карэнных народаў Амерыкі.

Сям'я часта мяняла месца жыхарства — Гаваі, Арызона, Каліфорнія, Н’ю-Мехіка. Маці лічыла, што падарожжы навучаць дзяцей больш, чым школа. Таму сёстры фактычна не атрымалі сярэдняй адукацыі. Летам маці вазіла іх у індзейскія рэзервацыі, дзе дзяўчынкі ўдзельнічалі ў шаманскіх абрадах.

«Памятаю, як у дзяцінстве мы сядзелі ў тыпі, поўным дыму... Мы заўсёды адчувалі сябе амаль фрыкамі, але нам гэта падабалася. У нас не было ніякіх правілаў. Была поўная свабода», — распавядала The Guardian пра дзяцінства Б'янка.

Гэтыя незвычайныя ўражанні — цырымоніі з кактусам пейотэ, адчуванне жыцця без умоўнасцей — моцна ўплывалі на іх творчасць.

image

Мянушкі "Коко" і "Роўзі", якія пазней сталі назвай дуэта, дзяўчынкам дала маці, Крысціна "Ціна" Чалмерс. Да пэўнага моманту дзяўчаты былі заўсёды разам, але ў падлеткавым узросце шляхі сясцёр разышліся: у 1994 годзе С'ера пераехала да бацькі, занялася класічным спевам і адправілася вучыць вакал у Еўропу. Б'янка ж засталася ў Н’ю-Ёрку, займалася літаратурай і візуальным мастацтвам. На працягу амаль дзесяці гадоў яны амаль не падтрымлівалі зносіны.

Толькі ў 2003 годзе адбылося лёсавызначальнае ўз'яднанне: Б'янка спантанна прыехала ў Парыж і пасялілася ў С'еры. Іх сустрэча адразу ж перарасла ў творчы эксперымент: яны зачыніліся ў маленькім ванным пакоі — лепшым месцы па акустыцы ў кватэры — і пачалі разам ствараць музыку.

image

Яны запісвалі песні на хатні дыктфон, спявалі і акампаніравалі сабе на гітары, арфе, старэнькім піяніна, выкарыстоўвалі заводныя цацкі і выпадковыя гукi.

«Мы проста фіксавалі свае дні, а музыка стала натуральным працягам гэтага... Мы ніколі не думалі пра стварэнне альбома ці пошук лэйбла», — гаварыла пра гэта Б'янка ў інтэрв'ю Brightest Young Things.

Першапачаткова яны планавалі зрабіць некалькі самаробных CD-дыскаў для сяброў. Але запісы выпадкова трапілі да прадстаўнікоў Touch and Go Records, якія былі зачараваныя гучаннем сясцёр і прапанавалі ім кантракт. Так пачалася гісторыя CocoRosie.

image

І вось у выніку вясной 2004 года адбыўся выхад першага альбома CocoRosie — La Maison de Mon Rêve («Дом маёй мары»). Дзяўчаты запісалі яго ў тым самым ванным пакоі парыжскай кватэры — але менавіта гэтая інтымная, камерная атмасфера стала часткай мастацкай ідэі.

У песнях можна пачуць скрып дзвярэй, механічныя гукі музычных шкатулак, шум вуліцы — усе гэтыя гукі ствараюць эфект аўдыя-дзённіка з нейкай паралельнай рэальнасці. Музычна альбом спалучае далікатныя гітарныя арпеджыа і пяшчотны, высокі вакал С'еры з хісткім, шэптавым спевам Б’янкі.

З'яўленне La Maison de Mon Rêve на інды-сцэне выклікала сапраўдны фурор. Нягледзячы на мінімальную студыйную апрацоўку, альбом атрымаў цёплыя водгукі за шчырасць і арыгінальнасць. У выніку гэты альбом хутка патрапіў у спісы найлепшых індзі-рэлізаў 2004 года, але самае цікавае было наперадзе.

Ужо праз год CocoRosie выпусцілі свой другі альбом — Noah’s Ark («Каўчэг Ноя»), натхнёны біблейскай гісторыяй пра выратаванне свету.

image

Абавязкова зацаніце Beautiful Boyz з вакалам Энтані Хэгарці.

Ці чароўную Tekno love song з абаяльным дзіцячым піяніна і захапляльным спевам. 

Дарэчы, вокладку да альбома намалявала Б’янка — на ёй тры адзінарогі займаюцца каханнем, адзін з іх плюе вясёлкавым воблакам. Вокладка выклікала шмат спрэчак: газета The Guardian уключыла яе ў спіс «горшых вокладак усіх часоў», параўнаўшы мастацкія здольнасці Б'янкі з "асабліва стомленым пяцігадовым дзіцём".

Noah’s Ark канчаткова замацаваў за CocoRosie рэпутацыю аднаго з самых адметных і дзіўных гуртоў інды-сцэны сярэдзіны 2000-х: мала каму яшчэ ўдавалася злучыць фолк, оперу, хіп-хоп і дзіцячыя фантазіі ў настолькі арганічным і самабытным гучанні.

image

Трэці альбом CocoRosie з сюррэалістычнай назвай The Adventures of Ghosthorse and Stillborn («Прыгоды Прывіднага Каня і Мёртванароджанага») стаў новым этапам творчага развіцця дуэта.

Да 2007 года сёстры пашырылі сваю практыку запісу: замест парыжскай ваннай яны пераехалі на ферму на поўдні Францыі. У гэтым адасобленым сельскім доме яны працавалі выключна ноччу.

«Мы запісвалі большую частку альбома на ферме на поўдні Францыі — гэта было асаблівае месца. Мы працавалі па начах, побач жылі совы, вакол блукалі кацяняты і дзіўныя начныя істоты. Ферма літаральна была населена прывідамі», — распавядала Drowned in sound С'ера.

У такой атмасферы нарадзіўся іх самы містычны і эксперыментальны альбом. Для фінальнай апрацоўкі сёстры адправіліся ў Ісландыю, дзе працавалі з вядомым саўндпрадзюсарам Валгеірам Сігурдсанам, вядомым па супрацоўніцтве з Б’ёрк. І менавіта вось гэты кантраст паміж «сырой» фазай запісу і «касмічнымі» ісландскімі штрыхамі надаў альбому асаблівы баланс.

Музычна Ghosthorse and Stillborn узмацніў асноўныя рысы стылю CocoRosie. Сёстры смела змяшалі фолк, хіп-хоп і авангардную электроніку. Напрыклад, у трэку Rainbowarriors індзейская міфалогія спалучаецца з грувамі, натхнёнымі Wu-Tang Clan.

Пасля таго як іх папярэдні лэйбл Touch and Go спыніў дзейнасць, сёстры перайшлі на культавы сіэтльскі інды-лэйбл Sub Pop Records і ўжо на ім выдалі новы альбом Grey Oceans. Ён больш чысты і прафесійны па сваім гучанні: CocoRosie адышлі ад лоў-фай эстэтыкі і перайшлі да больш акуратнага і кінематаграфічнага саўнду.

image

На гэтым альбоме зніклі дзіцячыя цацкі і шумы дыктафона, а замест іх з’явіліся чыстыя электронныя тэкстуры, рэха клавішных, струнныя аранжыроўкі.

Песні сталі больш меланхалічнымі і адначасова больш згладжанымі: Lemonade спалучае трып-хоп біты і арфу

а загалоўны трэк Grey Oceans — ціхую фартэпіянную лірыку.

Але менавіта пяты альбом Tales of a GrassWidow («Казкі травяной удавы») называюць своеасаблівай кульмінацыяй эксперыментаў CocoRosie.

image

У нейкім сэнсе гэты альбом сабраў усё, што сёстры выпрацавалі за папярэднія гады: тут і электроніка, і акустычныя фолкавыя матывы, і элементы поп-музыкі. Крытыкі адзначалі, што Tales of a GrassWidow — самы даступны альбом дуэта на той момант, з больш зразумелай структурай песень і высокай якасцю прадзюсавання. Пры гэтым CocoRosie не страцілі сваёй магіі і арыгінальнасці. 

У песні Gravediggress CocoRosie разважаюць пра смерць і рэінкарнацыю

а самы востры нумар альбома — Child Bride — закранае праблему ранніх шлюбаў і паднявольнага становішча жанчын.

Гэтая сацыяльная ангажаванасць не выпадковая: у 2013 годзе Б'янка і С'ера стварылі свой фемінісцкі часопіс Girls Against God, прысвечаны жаночай творчасці і актывізму.

«У нашай музыцы мы часта гаворым ад імя дзіцяці… бо дзіця глядзіць на свет без фільтраў і не баіцца гаварыць пра тое, што адчувае», — распавядала пра CocoRosie Б’янка ў інтэрв'ю PopMatters.

У гэтай музыцы сапраўды шмат непадробнай шчырасці. Яна выходзіць за межы шаблонаў і свабодна развіваецца разам са светапоглядам сясцёр Кэсідзі. 

Тут можна знайсці абсалютна неверагодныя спалучэнні неспалучальнага. 

Forget Me Not нагадвае настальгічны шансон пад старое фартэпіяна.

Restless пабудаваны на цяжкім трып-хопавым груве з рэзкім басам, але пры гэтым вакал С'еры застаецца лёгкім і паветраным.

Ці вось вам Ruby Red з вакалам маці Коко і Роўзі, які яна паспела запісаць перад сваёй смерцю. 

Hell’s Gate насычана матывамі госпела, як быццам спяваюць самі душы продкаў.

Уплывы сясцёр Кэсідзі дужа шматгранныя: ад Б'ёрк і С'юзі С'ю да Тупака Шакура і Боба Дылана. Усе гэтыя элементы пераплаўляюцца ў творчасці CocoRosie ў нешта ўнікальнае і самабытнае. Але яны і самі ўплываюць на новае пакаленне музыкантаў: пра іх казалі шмат якія зоркі — Grimes, FKA twigs і Sevdaliza.

Дарэчы, у CocoRosie зусім нядаўна выйшаў новы альбом Little Death Wishes.

image

Я вам вельмі раю яго паслухаць. Тая ж непадробная шчырасць, тыя ж эксперыменты з гучаннем і эклектыка — неверагоднае падарожжа Коко і Роўзі працягваецца, і цудоўна адчуваць сябе яго часткай!

Дзякуй, што падтрымліваеце канал, і за тое, што прачыталі гэты матэрыял! Я спадзяюся, што вам спадабалася гісторыя і музыка CocoRosie. Заставайцеся з «Міністэрствам сепультуры» - у наступным месяцы я прынясу вам яшчэ адзін цікавы сюжэт. Да сустрэчы!

Ваш міністр

Vous aimez cette publication ?

Achetez un café à Aliaksandr Charnukha

Plus de Aliaksandr Charnukha