Прайшоў год з маіх першых размоваў пра супольнасці “Практычная сацыятэхніка”. Ці маю яшчэ матываюцыю, так. Шмат змяняецца. Беларусы замяжой і беларусы ў Беларусі, становяцца далей адзін ад аднаго. Гэта натуральны працэс. Мы маем новыя бытавыя ўмовы, палітычныя і культурныя… Новы асяродак фарміруе новыя мадэлі паводзінаў, новыя стэрэатыпы. Усё гэта натуральна. Таксама натуральна і асіміляцыя.
Апошнія два гады я знайшоў больш знаёмых сярод палякаў. Наогул будаваць новыя камунікацыі з палякамі у мяне ідзе лягчэй, чым з беларусамі. Тут таксама ёсць шмат прычын: паніжаная энерігія, неабходнасць траціць час на адаптацыю ў новых умовах, наогул будаваць сабе штодзённае і пажадана шчаслівае жыццё тут і цяпер без чакання заўтра, таго дня, калі зможаш вярнуць сябе Беларусь.
Таксама я разумею, што нельга ўступіць у тую самую Беларусь двойчы. Ці буду я чаканы у той вернутай Беларусі? Ці будуць патрэбны мае таленты і сувязі і напрацаванае за мяжой? Ці будуць адкрыты тыя беларусы ў Беларусі маім каштонаўсцям? Я не ведаю. Шмат розных думак у галаве круціцца, калі мысліш Беларусь цяпер і Беларусь будучыні.
Але я ведаю, што калі буду зноў у Беларусі я працягну будаваць супольнасці
Гэта можа будзе выглядаць, як адзінокі Джэймстаўн у Новым свеце, з якога уршце пачалося новае грамадства. А можа атрымаецца сетка супер сучасных пасяленняў, дзе навука і узаемадзеянне з ландшафтам дадуць энергетычную і палітычную аўтаномію (чытай маніфест Вялікі палескі калайдар)…. прыцягнуць каласальную лічбу невядомых.
Ураўнанне “Беларусь” будзе мець шмат невядомых… спадзяюся, я буду мець сілы паўдзельнічаць у знаходжанні іх. А пакуль працягваю размовы пра супольнасці ў фармаце стрымаў Практычнай сацыятэхнікі. Анонс чацвёртага сезону.
Пачнем гэты цыкл з Ivan Vedenin . 6 верасня, буду размаўляць з Іванам пра пачатак гісторыі Талакі, пляцоўкі, якая дапамагала ўтвараць суполкі ў далёкіх 2010х. Таксама мы разгледзім Лятучы Універсітэт, як мадэль ідэальнай акадэмічнай супольнасці. Урэшце закранем практыку лідэрства ў нефармальных калектывах.
Другая размова, 13 верасня, будзе з Darina Soloduho , культурнай мэнэджэркай, фатографкай і актыўнай хрысціянкай. З ёй мы паглядзім на стрыт-арт супольнасці Варшавы, як пратэстанты трымаюцца сувязяў у розных культурных вымярэннях. Наогул, як будуецца мова розных групаў.
Урэшце, 20 верасня, разам з Dzianis Sheka, застанавальнікам шэрагу суопльнасцяў, будзем разважаць пра сучасны стан супольнасцяў опенсорс. Якія выклікі паўсталі для прыхільнікаў свабоднага коду і тэхналогій са з’яўленнем штучнай інтэлегенцыі і параўнаем што змянілася, калі Дзяніс пачынаў кінаклуб, ці саўдзельнічаў у заснаванні Cinema Perpetuum Mobile.
Іншымі словамі, У бліжэйшыя тры тыдні будзе цікава і актыўна
Падпісвайцеся на канал “Практычная Сацыятэхніка”. Тут я даволі рэдка, але метка публікую размовы з практыкамі і даследчыкамі розных супольнасцяў, а таксама мае лекцыі: https://www.youtube.com/@societaltechnics
Калі вам падабаецца, што я раблю, падтрымайце мяне рублём на: https://buymeacoffee.com/talashby, ці замоўце маю кнігу “Сацыятэхніка. Пачаткі”, якая выйшла ў канцы вясны. Там жа. Кожны грош мае сэнс!