Wat was dat nu weer, die uitspraak van minister Jambon over 'gewenste gedragsverandering' bij vrouwen, en dat één dag na Internationale vrouwendag? Elisabeth Lucie gaf er een gepaste respons op en Anouck Meier ook. Ik voel me onderhand wel klaar voor het matriarchaat...
Zelf schrijf ik al jaren kritische stukken over het veld dat we arbeidsmarkt noemen en de vele punten ter verbetering erin. Dat wordt steeds relevanter want nooit eerder deden zoveel ministers - Jambon, Demir én Vandenbroucke - tegelijkertijd hun best om mensen een hartgrondige hekel aan 'werk' te doen krijgen, terwijl ze allemaal claimen net het tegenovergestelde te beogen. Il faut le faire.
Terwijl ik dol ben op werken. En met mij veel andere mensen, maar het systeem waarbinnen dat werk moet geleverd worden, moet wel eerlijk, duurzaam, kortom LEEFBAAR zijn:
Wat als we de vraag 'welke rol speelt WERK in jouw LEVEN en welke rol speelt LEVEN in jouw WERK?' vanaf nu centraal zouden zetten in gesprekken over sociale zekerheid?
Zou dat geen veel interessanter uitgangspunt zijn?
En binnen een matriarchaat zou werkgenegenheid zeker een streven zijn. De definitie van 'werk' zou er dan zomaar als volgt kunnen uitzien:
Wat denk je? Nog suggesties? Let me know...