Учора набыў білет да Вільні. Запрашаю на размову пра супольнасці 31 кастрычніка. Будзем гутарыць пра суб’ектнасць, эмансіпаванасць і аўтаномію.
Свет рухаецца. Жыццё дарыць новыя старыя-новыя схемы, і адно паўстанне змяняецца іншым. Моладзь не перастае здзіўляць (гэта не толькі пра Францыю) і ставіць дарослых у тупік. І гэты тупік, пустата камунікацый, запаўняецца часам гвалтам, але часцей маўчаннем.
Можа быць, зараз час мысліць шырока, але мыслю вузка, сканцэнтравана і глыбока. Мыслю Беларусь і супольнасці. Вялікі ўдзел выгартуе смелую моладзь і забярэ апошнюю энергію ў дарослых. Прыйдзе новае пакаленне. Гэтага не пазбегнуць.
Я дарослы (маю надзею =)), таму пакуль спрабую кіраваць сваёй энергіяй у стваральным кірунку. Каб застаўся след. Моцны і натхняючы. Дзе адчуваю, што ёсць нешта стваральнае і важнае, там я быў, ёсць і буду. Гэта не значыць, што я забываю. Я спрабаваў даваць энергію, але яна не заўсёды трапляла ці была патрэбная і не ўсім, і нават тым, хто раней быў побач. Шляхі разышліся. Ачараванне тэхналогіямі не скараціла адлегласць, яно стварыла новую рэлігію і ілюзію глабальнай вёскі. Але не зблізіла. Я адчуваў гэта і ў часы СМС, і пэйджараў, і смартфонаў, і гэтай сінгулярнасці ў выглядзе паўсюднай веры ў ШІ.
30–31 кастрычніка буду ў Вільні. Хто хоча проста спаткацца ў рэале, можна проста спаткацца. Запрашаю на размову пра супольнасці.
Буду дзяліцца досведам з напісанай кнігі «Сацыятэхніка. Пачаткі» ў прасторы «Золак» (Vytenio g. 50d), а 14:30. Падзея тут Як будаваць масты паміж супольнасцямі?
Каму трэба папяровая кніга, калі ласка, напішыце загадзя ў прыват (на маіх профілях у сацсетках). Вазьму.
PS
Яшчэ навіна. Павольна, але робім пераклад некалькіх тэмаў кнігі на польскую мову=) Таму гісторыя з супольнасцямі будзе працягвацца) Дзякуй усім, хто мяне падтрымлівае ў гэтым падарожжы.
PSPS
Падзяліся абвесткаю з сябрамі, якім можа быць цікава тэма.